Historia Łodzi

 

Geneza nazwy miasta ma kilka źródeł. Nazwa miasta „Łódź” prawdopodobnie wywodzi się od szlacheckiego nazwiska rodowego Łodzic, a herb miasta od wizerunku, na którym widnieje łódź. Według drugiej historii nazwa naszego miasta mogła wziąć się od staropolskiego imienia męskiego Włodzisław. Historia, która najbardziej może nas zmylić, mówi o tym, że to miasto wzięło nazwę od przepływającej lokalnie rzeki - było dokładnie odwrotnie, bo to rzeka wzięła swoją nazwę od miasta.

Pierwsze wzmianki o Łodzi pochodzą już z roku 1332, kiedy to w dokumencie sygnowanym przez księcia ziemi łęczyckiej i dobrzyńskiej - Władysława Garbatego przekazane zostało wieczyste posiadanie miasta w ręce biskupów kujawskich. Prawa miejskie zostały nadane w roku 1423, a wraz z nimi pozwolenie na organizowanie targów. Rząd Królestwa Polskiego włączył Łódź do grona osad przemysłowych w 1820 roku i przeznaczył jej rolę ośrodka tkackiego i sukienniczego. Początki Łodzi wielkoprzemysłowej wiązały się z powstaniem w mieście wielkich manufaktur m.in. kompleks fabryczny Ludwika Geyera, który rozwijał się aż do roku 1828 z pierwszą na terenie Królestwa Polskiego maszyną parową. Aktualnie siedziba manufaktury Ludwika Geyera znana jest pod nazwą „Biała Fabryka” i znajduje się ona przy ulicy Piotrkowskiej 282. Wyroby tejże fabryki były wysyłane z Łodzi głównie do Chin i Rosji. W 1865 roku została otworzona Fabryczno-Łódzka linia kolejowa do Koluszek na trasie Warszawsko-Wiedeńskiej.Poskutkowało to napływem chłopskiej, taniej siły roboczej i ponowne otwarcie eksportu do Rosji po zniesieniu granicy celnej w 1851r. 



 

W drugiej połowie XIX wieku przybierały na znaczeniu fortuny przemysłowe rodziny Scheiblerów, Poznańskich i Grohmanów. Powstały pierwsze banki, takie jak: Bank Handlowy w Łodzi powołany z inicjatywy Karola Scheiblera oraz Towarzystwo Kredytowe Miejskie w Łodzi. Łódź stała się miastem wielkich szans, przez publicystów była nazywana przysłowiową „Ziemią Obiecaną”. Niemałe znaczenie dla Łodzi miały kultury: żydowska, niemiecka i rosyjska. To właśnie ludzie tych nacji upatrywali w Łodzi szansy na lepsze życie. Ich ślady są wciąż widoczne w naszym mieście chociażby przez pozostałości po zespołach pofabrycznych, zabytkach architektonicznych, świątyniach czy cmentarzach. Łódź borykała się z problemem niskorozwiniętej sieci transportowej, przyczyniło się do tego ignorowanie przez centralne władze rosyjskie. Współczesna Łódź jest konsekwencją niepowtarzalnej historii miasta, metropolii powstałej w niespełna pół wieku z małej osady.

 

XXI wiek -  nasze miasto staje się krajowym centrum rozwoju. Jest miejscem z dobrze rozwiniętym zapleczem kulturalnym i administracyjnym. Coraz częściej przybywają do Łodzi inwestorzy zagraniczni, aby ożywić dawniej trapiony recesją przemysł. Jej centralne usytuowanie, na skrzyżowaniu wielkich autostrad, w niedużej odległości od stolicy ale z tańszymi gruntami i niższymi czynszami, razem z istnieniem profesjonalnych kadr stwarza realne możliwości uczynienia z niej centrum społeczno-gospodarczego Polski.

 

Historia Łodzi

 

Geneza nazwy miasta ma kilka źródeł. Nazwa miasta „Łódź” prawdopodobnie wywodzi się od szlacheckiego nazwiska rodowego Łodzic, a herb miasta od wizerunku, na którym widnieje łódź. Według drugiej historii nazwa naszego miasta mogła wziąć się od staropolskiego imienia męskiego Włodzisław. Historia, która najbardziej może nas zmylić, mówi o tym, że to miasto wzięło nazwę od przepływającej lokalnie rzeki - było dokładnie odwrotnie, bo to rzeka wzięła swoją nazwę od miasta.

Pierwsze wzmianki o Łodzi pochodzą już z roku 1332, kiedy to w dokumencie sygnowanym przez księcia ziemi łęczyckiej i dobrzyńskiej - Władysława Garbatego przekazane zostało wieczyste posiadanie miasta w ręce biskupów kujawskich. Prawa miejskie zostały nadane w roku 1423, a wraz z nimi pozwolenie na organizowanie targów. Rząd Królestwa Polskiego włączył Łódź do grona osad przemysłowych w 1820 roku i przeznaczył jej rolę ośrodka tkackiego i sukienniczego. Początki Łodzi wielkoprzemysłowej wiązały się z powstaniem w mieście wielkich manufaktur m.in. kompleks fabryczny Ludwika Geyera, który rozwijał się aż do roku 1828 z pierwszą na terenie Królestwa Polskiego maszyną parową. Aktualnie siedziba manufaktury Ludwika Geyera znana jest pod nazwą „Biała Fabryka” i znajduje się ona przy ulicy Piotrkowskiej 282. Wyroby tejże fabryki były wysyłane z Łodzi głównie do Chin i Rosji. W 1865 roku została otworzona Fabryczno-Łódzka linia kolejowa do Koluszek na trasie Warszawsko-Wiedeńskiej.Poskutkowało to napływem chłopskiej, taniej siły roboczej i ponowne otwarcie eksportu do Rosji po zniesieniu granicy celnej w 1851r. 



 

W drugiej połowie XIX wieku przybierały na znaczeniu fortuny przemysłowe rodziny Scheiblerów, Poznańskich i Grohmanów. Powstały pierwsze banki, takie jak: Bank Handlowy w Łodzi powołany z inicjatywy Karola Scheiblera oraz Towarzystwo Kredytowe Miejskie w Łodzi. Łódź stała się miastem wielkich szans, przez publicystów była nazywana przysłowiową „Ziemią Obiecaną”. Niemałe znaczenie dla Łodzi miały kultury: żydowska, niemiecka i rosyjska. To właśnie ludzie tych nacji upatrywali w Łodzi szansy na lepsze życie. Ich ślady są wciąż widoczne w naszym mieście chociażby przez pozostałości po zespołach pofabrycznych, zabytkach architektonicznych, świątyniach czy cmentarzach. Łódź borykała się z problemem niskorozwiniętej sieci transportowej, przyczyniło się do tego ignorowanie przez centralne władze rosyjskie. Współczesna Łódź jest konsekwencją niepowtarzalnej historii miasta, metropolii powstałej w niespełna pół wieku z małej osady.

 

XXI wiek -  nasze miasto staje się krajowym centrum rozwoju. Jest miejscem z dobrze rozwiniętym zapleczem kulturalnym i administracyjnym. Coraz częściej przybywają do Łodzi inwestorzy zagraniczni, aby ożywić dawniej trapiony recesją przemysł. Jej centralne usytuowanie, na skrzyżowaniu wielkich autostrad, w niedużej odległości od stolicy ale z tańszymi gruntami i niższymi czynszami, razem z istnieniem profesjonalnych kadr stwarza realne możliwości uczynienia z niej centrum społeczno-gospodarczego Polski.

 

 Print