Ulica Piotrkowska

Reprezentacyjna ulica Łodzi przede wszystkim ze względu na zabytkową secesyjną zabudowę, a jednocześnie jedna z najdłuższych ulic handlowych w Europie - 4,2 km. Obecnie pełni funkcję deptaka - można na niej znaleźć m.in. modne sklepy, kluby, puby i restauracje.

Na ulicy Piotrkowskiej między ulicą 6 Sierpnia a pasażem Rubinsteina znajduje się Aleja Gwiazd Filmu. Na odlanych z mosiądzu i wmurowanych w deptak gwiazdach można znaleźć nazwiska znakomitych postaci i twórców filmu takich jak: Andrzej Seweryn, Wojciech Kilar, Andrzej Wajda, Tadeusz Łomnicki czy Krystyna Janda.

Spacerując ul. Piotrkowską w Łodzi, możemy natknąć się na uliczne zdroje. Są to nieduże kolumny ozdobione postaciami dzieci ryb. Projektantami są artyści Magdalena Walczak i Marcin Mielczarek. Zdroje zostały przygotowane przez Zakład Wodociągów i Kanalizacji w Łodzi. Woda w nich pochodzi ze studni głębinowych i nadaje się do bezpośredniego spożycia.

Jedną z głównych atrakcji jaka czeka nas na ulicy Piotrkowskiej jest możliwość przejażdżki rikszą - swoistym symbolem łódzkiego deptaka.

 

Manufaktura

Pod koniec lat 90. XX w. rozpoczęto rewitalizację 13 budynków fabrycznych dawnego włókienniczego imperium Izraela Poznańskiego. Jest to jedno z największych tego typu przedsięwzięć w Europie. Najlepiej świadczą o tym liczby: kompleks fabryczny zajmuje powierzchnię 27 ha, a same ceglane elewacje budynków, które wymagały konserwacji i renowacji, to kilkadziesiąt kilometrów kwadratowych. W efekcie powstało wielkie centrum pełniące funkcje handlowe, kulturalne i rozrywkowe stanowiące również atrakcję turystyczną, dzięki swojej historycznej, industrialnej architekturze.

Dawne hale fabryczne mieszczą dziś banki, ekskluzywne butiki, hipermarkety, restauracje i kawiarnie, kino z nowoczesnymi salami projekcyjnymi, a także kręgielnię, ścianę wspinaczkową i akwarium. 

 

Muzueum Sztuki ms2

W budynku dawnej tkalni kompleksu Izraela Poznańskiego powstało muzeum szczycące się jedną z najbogatszych w Polsce kolekcji sztuki nowoczesnej z pracami rodzimych artystów oraz światowych mistrzów awangardowego malarstwa, grafiki i rzeźby.

 

Centrum Nauki i Techniki Eksperymentarium Łódź

Mieści się w mierzącej ponad 1200 m2, odrestaurowanej hali dawnego imperium Poznańskiego. W Eksperymentarium każdy może samodzielnie przeprowadzić różne eksperymenty, by przekonać się o działaniu praw fizyki. Zwiedzający są nieustannie zachęcani do dotykania i uruchamiania eksponatów. Ponadto organizowane są tam zmienne ekspozycje z pogranicza nauki i jej użytkowego zastosowania.

 

Muzeum Fabryki

Budynek dawnej wykańczalni kompleksu Izraela Poznańskiego jest siedzibą bardzo ciekawego miejsca o charakterze kulturalnym: Muzeum Fabryki. Zgromadzone tutaj eksponaty przedstawiają historię imperium Izraela Poznańskiego. W Muzeum można uzyskać wiele szczegółów dotyczących przetwarzania bawełny, zobaczyć oryginalne, ponadstuletnie krosna podczas pracy, usłyszeć huk maszyn i wczuć się w atmosferę hali fabrycznej z przełomu XIX i XX w.

 

Pałac Poznańskiego

Pałac Izraela Kalmanowicza Poznańskiego to największa rezydencja fabrykancka w Polsce i niezwykle ciekawe miejsce na mapie Łodzi. Neobarokowa budowla zajmuje cały narożnik ulic Zachodniej i Ogrodowej, przy której wznoszą się potężne mury dawnej fabryki Poznańskiego. Pałac powstawał w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XIX wieku, krótko służył rodzinie Poznańskich, zresztą sam fundator zmarł przed ukończeniem budowy. W okresie międzywojennym gmach przebudowano, mieściły się tam urzędy. Dopiero w latach siedemdziesiątych XX wieku uznano obiekt za cenny zabytek. Dziś mieści się w nim Muzeum Historii Miasta Łodzi, odbywają się bale i imprezy artystyczne. 

 

Biała Fabryka Ludwika Geyera, Centralne Muzueum Włókiennictwa i Skansen Miejskiej Architektury Drewnianej

W Białej Fabryce, pierwszej w Polsce mechanicznej przędzalni i tkalni bawełny, mieści się Muzeum Włókiennictwa. Skansen - jedyny tego typu obiekt w Polsce, pokazuje Łódź z epoki przedprzemysłowej, odtwarza łódzkie ulice z lat 20-tych XIX w.

 

Architektura

W Łodzi można podziwiać kamienice wzniesione przez żydowskich i niemieckich właścicieli, świątynie prawosławne: archikatedralną cerkiew pw. św. A. Newskiego i cerkiew pw. św. Olgi oraz kościół ewangelicko-augsburski pw. św. Mateusza. Na Starym Cmentarzu (przy ul. Ogrodowej) spoczywają obok siebie katolicy, ewangelicy, wyznawcy prawosławia, a na największym w Europie Cmentarzu Żydowskim przy ul. Brackiej można odnaleźć mauzolea łódzkich fabrykantów oraz pole gettowe ofiar eksterminacji Żydów przez Niemców podczas II wojny światowej.

Miłośnicy architektury przemysłowej z pewnością wybiorą się do Skansenu Miejskiej Architektury Drewnianej, a także odwiedzą Księży Młyn - XIX-wieczne imperium Scheiblerów i Grohmanów.

 

Wizytówką Łodzi jest także Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera. Absolwentami szkoły są m.in. Krzysztof Kieślowski, Krzysztof Zanussi czy Andrzej Wajda. Fanom polskiego kina Łódź proponuje jedyne w Polsce Muzeum Kinematografii poświęcone polskiej sztuce fotografii, mediów i polskim superprodukcjom.

 

Palmiarnia

Łódzka palmiarnia jest jednym z najnowocześniejszych obiektów tego typu w Europie. Zajmuje powierzchnię 1100 m² i składa się z trzech odrębnych części - pawilonu śródziemnomorskiego, tropikalnego i pawilonu z kaktusami. Kolekcja roślin ma bardzo długą historię i sięga czasów I wojny światowej, kiedy to do szklarni miejskich trafiły duże okazy palm i innych roślin pochodzące z oranżerii łódzkich fabrykantów i carskich urzędników. W 1956 roku palmiarnia została udostępniona publiczności po raz pierwszy. Kolejne modernizacje wymuszone wzrostem roślin przeprowadzono w 1970 roku i w latach 1998-2003. Podczas tej ostatniej przebudowy gmach starej palmiarni obudowano nową, przeszkloną aluminiową fasadą na stalowej konstrukcji.

 

Miejski Ogród Zoologiczny

Miejski Ogród Zoologiczny w Łodzi powstał w 1938 roku. Teren zoo liczył wówczas 8.9 ha. Rok później, w kwietniu 1939 r. procesowi likwidacji poddano zagrody w parku Poniatowskiego, dzięki czemu łódzkie zoo wzbogaciło się o sarny i jelenie. Na terenie ogrodu zaczęły powstawać nowe zagrody i wybiegi dla zwierząt. II Wojna światowa nie zakłóciła funkcjonowania placówki. Po wojnie, w roku 1950 powiększono teren zoo do 16,4 ha. Ogród stał się jednym z ulubionych miejsc spacerów najmłodszych łodzian. Zoo pełni nie tylko funkcje miejsca rozrywki i wypoczynku, lecz także funkcje dydaktyczne. Organizowane są tutaj zajęcia edukacyjne dla uczniów i studentów. Dodatkową atrakcją łódzkiego zoo jest Dinolandia. Tu dzieci nie tylko poznają legendarne stwory sprzed 65 mln lat, ale także mogą samodzielnie odkryć ich kształty, kolory i wydawane przez nie odgłosy.

 

Ogród Botaniczny

Ze względu na zajmowaną powierzchnię Ogród Botaniczny w Łodzi należy do największych tego typu atrakcji w Polsce. Ogród, który możemy oglądać dziś, powstawał w latach 60. i 70. XX w. Jednak historia łódzkiego ogrodu sięga 1946 r., kiedy to z inicjatywy prof. Jana Muszyńskiego otwarto na terenie szkółek miejskich niewielki (1,3 ha) Ogród Roślin Leczniczych.

 

Dzisiejszy Ogród Botaniczny podzielony jest na 9 działów tematycznych: arboretum, dział flory polskiej, dział roślin leczniczych, dział zieleni parkowej, ogród japoński, alpinarium, dział systematyki roślin zielnych, dział biologii roślin oraz dział kolekcji roślin ozdobnych. Zainteresowaniem zwiedzających cieszy się przede wszystkim cudowny ogród japoński z pięknie kwitnącymi wiosną magnoliami i wiśniami oraz dział roślin ozdobnych z okazałą kolekcją róż. Dla turystów przygotowano 5 ścieżek dydaktycznych z tablicami informacyjnymi. Na trasie "Czasoprzestrzeń przyrodnicza" można poznać różne typy i zasady działania zegarów słonecznych, dowiedzieć się co to jest gnomon czy analemma, zrozumieć skąd biorą się w Polsce cztery pory roku.

 

Oprócz ekspozycji stałej na terenie łódzkiego Ogrodu Botanicznego i Palmiarni co roku odbywają się cykliczne wystawy przyrodnicze, m.in.: Tajemniczy świat storczyków, Święto roślin wrzosowatych, Grzyby znane i mniej znane, Epifity tropików, Rośliny mięsożerne. Jedną z najpiękniejszych wystaw jest coroczna, wiosenna wystawa tulipanów.

Ulica Piotrkowska

Reprezentacyjna ulica Łodzi przede wszystkim ze względu na zabytkową secesyjną zabudowę, a jednocześnie jedna z najdłuższych ulic handlowych w Europie - 4,2 km. Obecnie pełni funkcję deptaka - można na niej znaleźć m.in. modne sklepy, kluby, puby i restauracje.

Na ulicy Piotrkowskiej między ulicą 6 Sierpnia a pasażem Rubinsteina znajduje się Aleja Gwiazd Filmu. Na odlanych z mosiądzu i wmurowanych w deptak gwiazdach można znaleźć nazwiska znakomitych postaci i twórców filmu takich jak: Andrzej Seweryn, Wojciech Kilar, Andrzej Wajda, Tadeusz Łomnicki czy Krystyna Janda.

Spacerując ul. Piotrkowską w Łodzi, możemy natknąć się na uliczne zdroje. Są to nieduże kolumny ozdobione postaciami dzieci ryb. Projektantami są artyści Magdalena Walczak i Marcin Mielczarek. Zdroje zostały przygotowane przez Zakład Wodociągów i Kanalizacji w Łodzi. Woda w nich pochodzi ze studni głębinowych i nadaje się do bezpośredniego spożycia.

Jedną z głównych atrakcji jaka czeka nas na ulicy Piotrkowskiej jest możliwość przejażdżki rikszą - swoistym symbolem łódzkiego deptaka.

 

Manufaktura

Pod koniec lat 90. XX w. rozpoczęto rewitalizację 13 budynków fabrycznych dawnego włókienniczego imperium Izraela Poznańskiego. Jest to jedno z największych tego typu przedsięwzięć w Europie. Najlepiej świadczą o tym liczby: kompleks fabryczny zajmuje powierzchnię 27 ha, a same ceglane elewacje budynków, które wymagały konserwacji i renowacji, to kilkadziesiąt kilometrów kwadratowych. W efekcie powstało wielkie centrum pełniące funkcje handlowe, kulturalne i rozrywkowe stanowiące również atrakcję turystyczną, dzięki swojej historycznej, industrialnej architekturze.

Dawne hale fabryczne mieszczą dziś banki, ekskluzywne butiki, hipermarkety, restauracje i kawiarnie, kino z nowoczesnymi salami projekcyjnymi, a także kręgielnię, ścianę wspinaczkową i akwarium. 

 

Muzueum Sztuki ms2

W budynku dawnej tkalni kompleksu Izraela Poznańskiego powstało muzeum szczycące się jedną z najbogatszych w Polsce kolekcji sztuki nowoczesnej z pracami rodzimych artystów oraz światowych mistrzów awangardowego malarstwa, grafiki i rzeźby.

 

Centrum Nauki i Techniki Eksperymentarium Łódź

Mieści się w mierzącej ponad 1200 m2, odrestaurowanej hali dawnego imperium Poznańskiego. W Eksperymentarium każdy może samodzielnie przeprowadzić różne eksperymenty, by przekonać się o działaniu praw fizyki. Zwiedzający są nieustannie zachęcani do dotykania i uruchamiania eksponatów. Ponadto organizowane są tam zmienne ekspozycje z pogranicza nauki i jej użytkowego zastosowania.

 

Muzeum Fabryki

Budynek dawnej wykańczalni kompleksu Izraela Poznańskiego jest siedzibą bardzo ciekawego miejsca o charakterze kulturalnym: Muzeum Fabryki. Zgromadzone tutaj eksponaty przedstawiają historię imperium Izraela Poznańskiego. W Muzeum można uzyskać wiele szczegółów dotyczących przetwarzania bawełny, zobaczyć oryginalne, ponadstuletnie krosna podczas pracy, usłyszeć huk maszyn i wczuć się w atmosferę hali fabrycznej z przełomu XIX i XX w.

 

Pałac Poznańskiego

Pałac Izraela Kalmanowicza Poznańskiego to największa rezydencja fabrykancka w Polsce i niezwykle ciekawe miejsce na mapie Łodzi. Neobarokowa budowla zajmuje cały narożnik ulic Zachodniej i Ogrodowej, przy której wznoszą się potężne mury dawnej fabryki Poznańskiego. Pałac powstawał w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XIX wieku, krótko służył rodzinie Poznańskich, zresztą sam fundator zmarł przed ukończeniem budowy. W okresie międzywojennym gmach przebudowano, mieściły się tam urzędy. Dopiero w latach siedemdziesiątych XX wieku uznano obiekt za cenny zabytek. Dziś mieści się w nim Muzeum Historii Miasta Łodzi, odbywają się bale i imprezy artystyczne. 

 

Biała Fabryka Ludwika Geyera, Centralne Muzueum Włókiennictwa i Skansen Miejskiej Architektury Drewnianej

W Białej Fabryce, pierwszej w Polsce mechanicznej przędzalni i tkalni bawełny, mieści się Muzeum Włókiennictwa. Skansen - jedyny tego typu obiekt w Polsce, pokazuje Łódź z epoki przedprzemysłowej, odtwarza łódzkie ulice z lat 20-tych XIX w.

 

Architektura

W Łodzi można podziwiać kamienice wzniesione przez żydowskich i niemieckich właścicieli, świątynie prawosławne: archikatedralną cerkiew pw. św. A. Newskiego i cerkiew pw. św. Olgi oraz kościół ewangelicko-augsburski pw. św. Mateusza. Na Starym Cmentarzu (przy ul. Ogrodowej) spoczywają obok siebie katolicy, ewangelicy, wyznawcy prawosławia, a na największym w Europie Cmentarzu Żydowskim przy ul. Brackiej można odnaleźć mauzolea łódzkich fabrykantów oraz pole gettowe ofiar eksterminacji Żydów przez Niemców podczas II wojny światowej.

Miłośnicy architektury przemysłowej z pewnością wybiorą się do Skansenu Miejskiej Architektury Drewnianej, a także odwiedzą Księży Młyn - XIX-wieczne imperium Scheiblerów i Grohmanów.

 

Wizytówką Łodzi jest także Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. L. Schillera. Absolwentami szkoły są m.in. Krzysztof Kieślowski, Krzysztof Zanussi czy Andrzej Wajda. Fanom polskiego kina Łódź proponuje jedyne w Polsce Muzeum Kinematografii poświęcone polskiej sztuce fotografii, mediów i polskim superprodukcjom.

 

Palmiarnia

Łódzka palmiarnia jest jednym z najnowocześniejszych obiektów tego typu w Europie. Zajmuje powierzchnię 1100 m² i składa się z trzech odrębnych części - pawilonu śródziemnomorskiego, tropikalnego i pawilonu z kaktusami. Kolekcja roślin ma bardzo długą historię i sięga czasów I wojny światowej, kiedy to do szklarni miejskich trafiły duże okazy palm i innych roślin pochodzące z oranżerii łódzkich fabrykantów i carskich urzędników. W 1956 roku palmiarnia została udostępniona publiczności po raz pierwszy. Kolejne modernizacje wymuszone wzrostem roślin przeprowadzono w 1970 roku i w latach 1998-2003. Podczas tej ostatniej przebudowy gmach starej palmiarni obudowano nową, przeszkloną aluminiową fasadą na stalowej konstrukcji.

 

Miejski Ogród Zoologiczny

Miejski Ogród Zoologiczny w Łodzi powstał w 1938 roku. Teren zoo liczył wówczas 8.9 ha. Rok później, w kwietniu 1939 r. procesowi likwidacji poddano zagrody w parku Poniatowskiego, dzięki czemu łódzkie zoo wzbogaciło się o sarny i jelenie. Na terenie ogrodu zaczęły powstawać nowe zagrody i wybiegi dla zwierząt. II Wojna światowa nie zakłóciła funkcjonowania placówki. Po wojnie, w roku 1950 powiększono teren zoo do 16,4 ha. Ogród stał się jednym z ulubionych miejsc spacerów najmłodszych łodzian. Zoo pełni nie tylko funkcje miejsca rozrywki i wypoczynku, lecz także funkcje dydaktyczne. Organizowane są tutaj zajęcia edukacyjne dla uczniów i studentów. Dodatkową atrakcją łódzkiego zoo jest Dinolandia. Tu dzieci nie tylko poznają legendarne stwory sprzed 65 mln lat, ale także mogą samodzielnie odkryć ich kształty, kolory i wydawane przez nie odgłosy.

 

Ogród Botaniczny

Ze względu na zajmowaną powierzchnię Ogród Botaniczny w Łodzi należy do największych tego typu atrakcji w Polsce. Ogród, który możemy oglądać dziś, powstawał w latach 60. i 70. XX w. Jednak historia łódzkiego ogrodu sięga 1946 r., kiedy to z inicjatywy prof. Jana Muszyńskiego otwarto na terenie szkółek miejskich niewielki (1,3 ha) Ogród Roślin Leczniczych.

 

Dzisiejszy Ogród Botaniczny podzielony jest na 9 działów tematycznych: arboretum, dział flory polskiej, dział roślin leczniczych, dział zieleni parkowej, ogród japoński, alpinarium, dział systematyki roślin zielnych, dział biologii roślin oraz dział kolekcji roślin ozdobnych. Zainteresowaniem zwiedzających cieszy się przede wszystkim cudowny ogród japoński z pięknie kwitnącymi wiosną magnoliami i wiśniami oraz dział roślin ozdobnych z okazałą kolekcją róż. Dla turystów przygotowano 5 ścieżek dydaktycznych z tablicami informacyjnymi. Na trasie "Czasoprzestrzeń przyrodnicza" można poznać różne typy i zasady działania zegarów słonecznych, dowiedzieć się co to jest gnomon czy analemma, zrozumieć skąd biorą się w Polsce cztery pory roku.

 

Oprócz ekspozycji stałej na terenie łódzkiego Ogrodu Botanicznego i Palmiarni co roku odbywają się cykliczne wystawy przyrodnicze, m.in.: Tajemniczy świat storczyków, Święto roślin wrzosowatych, Grzyby znane i mniej znane, Epifity tropików, Rośliny mięsożerne. Jedną z najpiękniejszych wystaw jest coroczna, wiosenna wystawa tulipanów.

 Print